محمد باقر سعيدى روشن
21
علوم قرآن ( فارسى )
فصل اوّل وحى در تفسيرهاى انسانى قوام بعثت ، تشريع الهى و شيوه ارتباط خداوند با پيامبران وحى است . از اين روى ابتدا جستجوى خويش را از مفهوم اين واژه آغاز مىنماييم و سپس حقيقت آن ، ضرورت مداخله تشريعى خدا در سرنوشت انسان ، امكان وحى ، و دلايل اثبات آن را به تحقيق مىنشينيم . مفهوم وحى كلمهء وحى و مشتقات آن ، همان گونه كه از سخنان لغت نويسان و واژه پردازان زبان عرب به دست مىآيد ، داراى معانى مختلف و كاربردهاى متنوعى همچون « اشاره » ، « الهام و در دل افكندن » ، « نوشتن » ، « رسالت و پيام » ، « تفهيم و القاى پنهانى » و جز آن مىباشد . واژه ياد شده گاه مصدر وحى يحي و حيا ، و گاه اسم مصدر از اوحى يوحي ايحاء شمرده مىشود ، ليكن گويا اتفاق بر اين است كه وحى و ايحاء هر دو به يك معنا مىباشند . همچنان كه اين نكته نيز مورد توجه ارباب لغت قرار گرفته كه جامع تمام